Een Pleidooi voor Kwetsbaarheid

Deze editie van Theater Aan Zee staan we iets langer stil bij enkele voorstellingen, we houden even halt op de podium planken en praten over de verwondering, strijdlust of kwetsbaarheid die theater met zich meedraagt. Voor deze aflevering gaan we in gesprek met Jozefien Mombaerts. Theatermaakster en sinds enkele maanden ook programmator Jong Werk Theater voor TAZ.

Interview Jozefien Mombaerts, programmator Jong Werk

Jozefien: “Tijdens deze editie van Theater aan Zee ben ik zowel programmator Jong Werk, als speler van mijn eigen voorstelling Een Pleidooi voor Zelfmoord. Een onbedoeld dubbele rol, dat er komt doordat ik in 2020 hier de voorstelling mocht spelen op Zomer in O en in 2021 solliciteerde voor de job van programmator.

Voor mij is dat heel belangrijk om die voorstelling te spelen, en hier in première te mogen gaan op Theater aan Zee. In de rol van programmator vond ik het dan gerelateerd aan de realiteit waarin jonge makers inzitten: veel flexi-jobs, veel combinaties en veel tegelijk om daarvan te kunnen leven. In mijn programmatie Jong Werk wou ik pleiten voor een soort kwetsbaarheid en dan dacht ik dat ik mezelf ook maar kwetsbaar moest opstellen tijdens het festival.

Er zijn verschillende momenten waarop er dialoog gecreëerd wordt binnen het Jong Werk, en tussen de jonge makers onderling. We hebben sowieso een interne welkomsdrink voor de jonge makers, en dan twee ochtenden, ‘De Solidaire Ochtenden’, waar de jonge makers geïnterviewd worden over hun praktijk.
Dan is er nog specifiek de sectordag, waarbij dat alle jonge makers aanwezig zijn en ook de hele sector, dat is dit jaar een soort levende bibliotheek. Tijdens die dag kunnen er mensen worden ‘uitgeleend’, mensen uit de sector met een bepaalde kennis, waarmee een intiem gesprek gevoerd kan worden. Dus ik denk dat er veel ingezet is op dialoog, op gesprek en ook laagdrempeligheid. We willen vooral dat typische netwerkmoment in grote groepen omzeilen.
Tijdens het festival hebben de jonge makers hier ook mentoren. Op dat vlak heb ik gekozen om mentoren te kiezen die zelf in het werkveld staan zoals makers en programmatoren.

Als programmator heb ik het gevoel dat je moet openstaan voor veel dingen, en zeker jong werk. Voor mij staat dat voor vernieuwend. Ik wilde het vooral niet een weerspiegeling maken van mijn persoonlijke smaak, maar eerder een soort onzichtbaarheid van de programmator aan de dag stellen. Daarom vind ik het heel belangrijk dat een programmatie divers genoeg is in al zijn aspecten.

Ik denk dat er veel mensen komen naar Theater aan Zee voor het Jong Werk, en voor mij is dat ook een moment voor mensen in de sector, die al dan niet langer bezig zijn, om Jong Werk te kunnen zien en intergenerationeel met elkaar in dialoog te gaan over elkaars werk. Zowel voor de jonge makers om naar veel werk te gaan kijken en ook omgekeerd. En ik hoop dat we daar nog meer kunnen op inzetten binnen het festival, en dat dat nog meer met elkaar versmelt.”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.